Adsorpsiyon, iyonların veya moleküllerin başka bir fazın yüzeyine yapışmasıdır.Adsorpsiyon, fizisorpsiyon ve kemisorpsiyon yoluyla gerçekleşebilir.İyonlar ve moleküller, polimer yüzeyler dahil birçok yüzey türüne adsorbe edilebilir.Bir polimer, kovalent bağlarla birbirine bağlanan tekrarlanan alt birimlerden oluşan büyük bir moleküldür.İyonların ve moleküllerin polimer yüzeylerine adsorpsiyonu, biyomedikal, yapısal ve kaplamalar dahil olmak üzere birçok uygulamada rol oynar.
İmplant Kaplamaları
Proteine dayanıklı kaplamalar:Protein adsorpsiyonu, doku-implant arayüzünde meydana gelen etkileşimleri etkiler.Protein adsorpsiyonu kan pıhtılarına, yabancı cisim tepkisine ve sonuçta cihazın bozulmasına yol açabilir.Protein adsorpsiyonunun etkilerini ortadan kaldırmak için implantlar genellikle protein adsorpsiyonunu azaltmak amacıyla bir polimer kaplamayla kaplanır.
Polietilen glikol (PEG) kaplamaların vücutta protein emilimini en aza indirdiği gösterilmiştir.PEG kaplaması, protein adsorpsiyonunu iten hidrofilik moleküllerden oluşur.Proteinler hidrofobik moleküllerden ve diğer hidrofobik moleküllere ve zıt yüklü bölgelere bağlanmak isteyen yük bölgelerinden oluşur.İnce tek katmanlı bir PEG kaplaması uygulanarak cihaz bölgesinde protein adsorpsiyonu önlenir.Ayrıca cihazın protein adsorpsiyonuna, fibroblast yapışmasına ve bakteri yapışmasına karşı direnci arttırılır.
Antitrombojenik kaplamalar:Bir tıbbi cihazın kan uyumluluğu yüzey yüküne, enerjiye ve topografyaya bağlıdır.Kanla uyumlu olamayan cihazlar trombüs oluşturma, çoğalma ve bağışıklık sistemini tehlikeye atma riskiyle karşı karşıyadır.Hemouyumluluklarını arttırmak için cihazlara polimer kaplamalar uygulanır.Kimyasal basamaklar lifli pıhtıların oluşumuna yol açar.Hidrofilik polimer kaplamaların kullanılması seçildiğinde protein adsorpsiyonu azalır ve kanla olumsuz etkileşim olasılığı da azalır.Kan uyumluluğunu artıran böyle bir polimer kaplama heparindir.Heparin, pıhtılaşmayı önlemek için trombin ile etkileşime giren bir polimer kaplamadır.Heparinin trombosit yapışmasını, kompleman aktivasyonunu ve protein adsorpsiyonunu baskıladığı gösterilmiştir.
Yapısal
Gelişmiş polimer kompozitler:Eski yapıların güçlendirilmesi ve rehabilitasyonunda gelişmiş polimer kompozitler kullanılmaktadır.Bu gelişmiş kompozitler, prepreg, reçine, infüzyon, filaman sarma ve pultrüzyon gibi birçok farklı yöntem kullanılarak yapılabilir.Gelişmiş polimer kompozitler birçok uçak yapısında kullanılmaktadır ve en büyük pazarları havacılık ve savunmadır.
Fiber takviyeli polimerler:Fiber takviyeli polimerler (FRP), inşaat mühendisleri tarafından yapılarında yaygın olarak kullanılmaktadır.FRP'ler eksenel gerilime doğrusal-elastik olarak tepki verir, bu da onları yük tutmak için mükemmel bir malzeme haline getirir.FRP'ler genellikle, her bir tabakanın, hafif bir polimer matris malzemesi tabakası içine gömülü, tipik olarak karbon veya cam gibi tek yönlü fiberlere sahip olduğu bir laminat oluşumundadır.FRP'ler çevreye maruz kalmaya karşı büyük bir dirence ve mükemmel dayanıklılığa sahiptir.
Politetrafloroetilen:Politetrafloroetilen (PTFE) yapışmaz kaplamalar, güzellik ürünleri ve yağlayıcılar dahil birçok uygulamada kullanılan bir polimerdir.PTFE, karbon ve flordan oluşan hidrofobik bir moleküldür.Karbon-flor bağları, PTFE'nin düşük sürtünmeli bir malzeme olmasına, yüksek sıcaklıktaki ortamlarda iletken olmasına ve stres çatlamasına karşı dayanıklı olmasına neden olur.Bu özellikler PTFE'nin reaktif olmamasına ve çok çeşitli uygulamalarda kullanılmasına neden olur.
Gözenekli ortamda polimer adsorpsiyonu:Fiziksel adsorpsiyon ve mekanik hapsetme, gözenekli ortamda polimer tutulmasının iki ana nedenidir.Rezervuarda düşük polimer tutulması, bir polimer EOR işleminin başarısı için esastır.
Gönderim zamanı: 18 Aralık 2018